nadim

pożegnania, rozstania i nowe czas zacząć

2011-10-07T09:26:00.000+02:00

Zastanawiałam się trochę co z tym począć, czy zostawiać, czy kończyć czy może coś zmienić tylko... Ale jednak przenoszę się definitywnie z blogiem w inne miejsce. Wszystkim obserwującym i odwiedzającym Nadim bardzo dziękuję :)

Moje "nowe przygody" :P pod adresem: beniaminka.blogspot.com

zapraszam serdecznie

Pożegnaniowo dwie fotki z sieci, postaram się szybko uzupełnić do nich źródła, nie chcę być bezczelnym podkradaczem... Bardzo podoba mi się zestawienie tych dwóch zdjęć. Jak dla mnie to komplet :)

leluko

2011-09-18T08:12:00.002+02:00

Pisałam kiedyś o zabawkach Buy or Die, które bardzo mi się spodobały. Dziś mam znów odkrycie z dziedziny naszego rodzimego handmejdu :) Leluko szyje misiaki z polaru, futerek i przeróżnych dodatków, które mają czasem wartość sentymentalną, są rodzinnymi skarbami, pamiątkami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie. Każdy pluszak jest dzięki temu zupełnie inny i ma swoją historię. Znam ich historie bardzo dobrze, ponieważ lelukowa mama to moja dobra przyjaciółka, z czystym sercem mogę więc je polecić, jak swoje własne dzieci :) Niektóre misie mają ręcznie wyhaftowane w misterne wzory brzuszki... Na blogu jest nawet Hatifnat z Doliny Muminków :)) Wiem też, że niebawem zwierzyniec rozrośnie się o całkiem nowe gatunki, które są już w drodze. Ten piękniś na pierwszym zdjęciu to mój najulubieńszy ze wszystkich, jako świruska na punkcie subtelnych kolorów uważam, że on ma idealnie dobrane wszystkie elementy, kolory, faktury... A do tego jest mięciutki jak puch.
Polecam lelukowe misiaki jak swoje własne ;)

Leśny Dzwoneczek

"takie tam" z przyjaciółmi :)))

Pin-up Daisy

peluniowy brzuszek

A kto lubi notatniki z serii Rosalium Beniaminka Books, ten z pewnością polubi misiaki różane, jak ten

Kwiatowy Nikko

szarlotkowa sobota :)

2011-09-17T14:24:00.000+02:00

Dzisiejszy dzień sponsoruje szarlotka i cyferka 3. Ciasto z jabłkami i śliwkami na dokładkę... Zapach roznosi się po całym domu, same jabłka z cynamonem pachną pięknie, ale zapach zapieczonych śliwek... Jakoś tak błogo mi się robi. Miła odmiana po tym co się tu działo wczoraj :) Poniżej mały urywek z naszej pracowni, tarcze od zegarków, które udało się nam ostatnio wyszperać na targu staroci. Już 25 września kolejne targi, kto będzie w tym czasie w Lublinie niech koniecznie odwiedzi Stare Miasto, targowicze ustawiają się wszędzie.

nowe notatniki handmade

2011-09-16T15:00:00.001+02:00

Kilka nowości z beniaminka books. Niestety ostatnio jestem zalatana okropnie i to jedyne co mogę tu dodać by blog nie usechł :) Okładki i papier zajmują obecnie cały mój wolny czas, ale postaram się to nadrobić wkrótce... marzy mi się tak z pół dnia na blogach... przy kawie z cynamonem :)

zasady trzeba mieć

2011-09-08T16:08:00.002+02:00

zdjęcie pochodzi stąd

szlag trafił...

2011-09-06T15:34:00.000+02:00

...święty spokój. i inwentaryzacja i gwiezdne wojny... prawie wszystko się zgadza.

słowikowo

2011-09-05T10:30:00.002+02:00

Lubię takie dni, kiedy wychodzę kupić chleb i mleko, a niespodziewanie wracam do domu z czymś zupełnie wyjątkowym... Ostatnio udało mi się kupić słowikowy materiał. I choć szczerze mówiąc wydaje mi się, że to zięby, nazwa już przylgnęła. Na razie powstał jeden notatnik i jedna wpół skórzana księga, z którą będzie mi się bardzo trudno rozstać, kolorystycznie jak da mnie jest idealna. Grzbiet obity rudą zamszowa skórą, do zawiązania bardzo szerokie tasiemki w kolorze stalowym, no i słowiki uwikłane w kwiaty i poziomki.

kwiaty polskie

2011-09-02T09:07:00.000+02:00

I nawet u mnie nadszedł czas żniw. Całe lato zbierałam kwiaty i kwiatuszki, liście oraz inne rośliny o ciekawych kształtach i kolorach, żeby potem zasuszyć je i umieścić w moich pamiętnikach. Dzisiaj przeglądając stary podręcznik do literatury [należał jeszcze do mojej mamy] akurat pod rozdziałem "Kwiaty polskie" o poezji Tuwima znalazłam pięknie zasuszone maki... płatki są tak delikatne, że nie nadają się na okładki, ale na pewno ozdobię nimi coś wyjątkowego.

Nie ma zbiegów okoliczności, skoro tak się zlożyło wypadałoby wspomnieć o tym, że Julian Tuwim to jeden z moich ulubionych poetów. W dzieciństwie był dla mnie kimś w rodzaju wielkiego wieszcza, takiego raczej sztywniaka, kojarzącego się z kimś surowym, najgorszym rodzajem nauczyciela. Na szczęście już pod koniec podstawówki odkryłam jego prawdziwe oblicze - tańczącego Sokratesa :)

Tak sobie teraz pomyślałam, że może rozwinę tu wątek moich ulubionych poetów, w takich króciutkich migawkach, bardziej obrazkowych jak dziś, raz na jakiś czas...
Kiedy robiłam poniższe zdjęcie przyszły mi do głowy dwie myśli. Pierwsza, że w zaistniałych okolicznościach Tuwim wygląda jakby mu jakaś zwariowana, zakochana nastolatka poprzyklejała wszędzie dowody uwielbienia. Coś w tym może być ;) A druga, że powinni zamieścić zdjęcie młodego Tuwima, takiego zwariowanego, Tuwima z czasów kiedy pisał najbardziej porywająco. I, że w ogóle to taki proces zawieszczenia jest - starszy, nieco surowy pan, który powinien wzbudzajać szacunek i odrobinę lęku. Oczywiście tłucze się po głowie teraz "Tuwim wielkim poetą był!" i koniec, dyskusji nie ma, z wieszczami się nie dyskutuje :)

Że już trafiłem w samo sedno:
Że cnotą jest zlizywać pył
Z ateńskich ulic! Lub im powiedz,
Że cnotą jest w pęcherze dąć!
Że cnotą jest - lać wodę w dzbany!
Albo - wylewać! Wszystko jedno...
A jeśli chcesz - to przy mnie siądź,
Nie piecz swych bułek i rogali,
Będziemy sobie popijali!
No, trąć się ze mną, trąć!

[fragment "Sokratesa tańczącego"]

2011-09-01T10:01:00.000+02:00

Dziś jest taki dzień kiedy niemożliwe staje się możliwe :) No to powiedziałam. Powiedziała co wiedziała i czym prędzej odleciała. O.

from here

odlatują już

2011-08-29T08:36:00.000+02:00

słonecznie

2011-08-23T09:46:00.001+02:00

Ostatnio słonecznie się zrobiło bardzo, korzystając z pięknej pogody wybraliśmy się do lubelskiego skansenu i "domai" czyli odwiedzić naszych lelukowych przyjaciół :) (któzy mieszkają na ulicy Słonecznej właśnie). Przy okazji miałam przyjemność obejrzeć zupełnie przedpremierowe misiaki przytulaki z ogromniastymi uszami, ale o nich napiszę następnym razem, ponieważ uważam, że potrzebują całego posta ;) Dzisiaj robiąc komputerowe porządki znalazłam słoneczne zdjęcie, z okolic maja... lub czerwca. Tęskni mi się za moim pięknym materiałem w pastelove kwiaty... oj tęskni.

Angie Renfro

2011-08-12T18:44:00.001+02:00

To dziś wyznanie małe. Tęskni mi się bardzo za malowaniem. Zwłaszcza jak widzę takie dobre malarstwo, mięsiste i fajne. Takie jak lubię. Takie jak to. Bardzo, bardzo bym chciała obejrzeć te obrazy z bliska, na dużym formacie. Uh! jak bym chciała... Polecam galerię, naprawdę.

Angie Referno

soczyście

2011-08-10T11:16:00.000+02:00

Witam ciepło wszystkich, którzy jeszcze czasem tu zaglądają :) Dziś tylko kilka zdjęć tego, czym się zajmuję i przez co nie mam zupełnie czasu na udzielanie się na blogu... Miałam takie małe postanowienie - więcej kolorów, życia, radości. No i są :) Najulubieńszy ze wszystkich zielony, chce się go zjeść. Więcej na blogu beniaminka books.

2011-07-28T09:49:00.001+02:00

Nie używając zbyt dosadnych słów... nie jest dobrze. Ale znalazłam ładne zdjęcie dziś. Więc wrzucam. Co by zastoju nie było :)

Kate Spade

letni festiwal filmowy

2011-07-24T12:45:00.000+02:00

Przyjemne miejsce do oglądania filmów na świeżym powietrzu. Znalezione tu.

dziątek nieurodzinowy

2011-07-13T13:10:00.001+02:00

Dzisiaj obchodzimy kolejne nieurodziny, to wielce uroczysty dzień. Wszak urodziny można świętować tylko raz w roku, a nieurodziny 364 razy. I to właśnie dziś wypada! Cieszmy się więc. Zaprośmy przyjaciół na herbatę. I ciasteczko. I zegarek z masłem (plus dwie łyżki cukru), nawet jeśli spóźnia się o dwa dni. Kolejna okazja, kolejny niesamowity dzień...

Był taki dzień kiedy to nieurodziny zamieniły się w mały bal przebierańców. O poranku :) Był motylek i był żuczek. Z bujnym wąsem. I z przekąsem. Taki to on jest ten żuczek. Nieurodzinowy bal o poranku na kaliskiej 5.

A dla tych mniej zorientowanych podpowiedź. Oglądamy całe wakacje bez przerwy, dzien po dniu, po dwa razy dziennie. Aż do omdlenia. I w nocy, kiedy najmniejsza już śpi.

lato lato, lipiec lipiec, para skrzypiec

2011-07-11T11:42:00.000+02:00

Ostatnio ponuracko się nieco zrobiło na blogu, wiem. Cóż mogę na to poradzić, skoro w moim życiu trochę też. Nie mam na nic czasu w myśl zasady "im więcej robisz, tym więcej masz czasu". Nie robię nowych pamiętników, nie mam więc ich zdjęć. Nie dodaję ich tu. Poza tym ostatnio drażni mnie zapach cebuli i nie lubię siedzieć w domu. Nie lubię chodzić na plac zabaw też i nie lubię chodzić na lody. Nie lubię lodów przecież. Skoro nie lubię siedzieć w domu i nie lubię wychodzić naprawdę niewiele mi zostaje do zrobienia. Czytam książki. I robię albumy na zdjęcia. Całe mnóstwo albumów. Tęskni mi się za czymś małym. I chętnie pojechałabym nad jezioro.

To idę. Na plac zabaw, czytać.

Courtney Brims

2011-07-07T23:01:00.000+02:00

Lubię jak coś jest ładne :) Jak jest dobrze zrobione, zaprojektowane, wykonane, namalowane. Tak to już ze mną jest. Całkiem możliwe, że to dlatego, iż jestem kobietą. Wydaje mi się, że jednak trochę bardziej. Dzisiaj bardzo lubię rysunki Courtney Brims. Są właśnie takie jak powinny być. Bardzo proste, nie przekombinowane ani okruszynkę i mają fajny klimat. To co jednak zwróciło moją uwagę najpierw to strona, naprawdę oryginalnie zrobiona, stronę internetową tej pani lubię tak, jak jej rysunki :)

Courtney Brims

Przy okazji mogę nawiązać do jeszcze jednego trendu, który ostatnio zaczyna mnie już nudzić (jeszcze nie denerwować, choć przypuszczam, że to tylko kwestia czasu). Mam na myśli sztuczne łakocie, modelinowe ciasteczka, ciasteczka filcowe, "zabawkowe" słodycze... Początkowo naprawdę mi się to podobało, chciałam nawet uszyć coś słodkiego mojemu dziecku. Teraz jednak mam już dość. Nie wiem dlaczego kiedy pojawi się coś fajnego, zaraz wszędzie jest tego pełno. A może wiem, ale wołałabym nie wiedzieć. To jakiś obłęd! Ludzie, którzy zajmują się "czymś" nagle podłapują trend i wszyscy robią to samo... Owszem znam kilka osób, które robią słodkie akcesoria i dodatki, odwiedzam je regularnie na blogach i oglądam ze smakiem :) Ale to są ludzie, którzy nawet ulegając trendowi robią to naparwdę oryginalnie i w swoim stylu... Większość to jakiś handmadeowy bełkot. A mówię o tym, bo... poniżej "Sorbet", jeden z tych wysmakowanych. I co, można?

"Sorbet" Courtney Brims

morskie opowieści

2011-07-06T23:40:00.000+02:00

Przyznam szczerze, że dosyć mam już tych wszystkich morskich motywów. Kotwice, granat z czerwonym i sznurowe dodatki... bleh! Myślałam, że w tamtym roku było już apogeum tego szaleństwa, a tu proszę - ciągnie się i ciągnie aż do teraz. Jedyne co mi się w tym wszystkim podoba to paski, choć to dosyć klasyczny motyw, jak dla mnie nieśmiertelny i zawsze pożądany. Mam nadzieję, że przez to przesycenie mariną nie dostanę obrzydzenia do pasów, bronię się jak mogę, staram się nie patrzeć. Przy moim trybie życia jest to dosyć łatwe - właściwie nie wychodzę z domu :) Pomyślałam sobie, że skoro ostatnio spędzam tu naprawdę sporo czasu to chyba coś zmienię... przemeblowanie już było, ale niestety nie jestem zadowolona z efektów, pora więc na większy bajzel. Za kilka dni rusza więc malowanie pełna parą, a najpierw... to co najlepsze, co tygryski i prosiaczki uwielbiają - dobieranie kolorów. Tak czy siak, bez względu na ostateczny wybór planuję połączyć na kuchennej ścianie paski i grochy. W razie gdyby się udało na pewno o tym wspomnę :) Jeśli nie wspomnę to pewnie będzie znaczyło, że dzieło zamalowane na gładki kolor. Ostatnio to moje największe malarskie osiągnięcia - podmalowywanie ścian w domu. A dyplom z malarstwa leży i kwiczy... Stoi raczej. Pod ścianą. Już nawet postanowiłam, że kiedy wreszcie skończę od razu wszystkie obrazy zamaluję :) Takie małe szaleństwo. o. Żeby jednak sobie na to pozwolić muszę mieć co zamalowywać. I takie to właśnie dylematy.
Wracając jednak do kuchni... na razie jest dosyć ciemna. Z resztą to wynajmowane mieszkanie i wszyscy mówią mi, że nie warto remontować nie swojej kuchni. Moja, nie moja - jednak to ja codziennie jem w niej śniadanie i naprawdę nie mogę już patrzeć na ten prl-owski look :) Szaro, ponuro i ciemno. Wszystko w brązowym niby-drewnie ze sklejki (ściany też).

młodziak w naszej kuchni

Życzę miłej nocy więc i słonecznego dnia :) Bez względu na aurę mój na pewno będzie słoneczny. Jutro wybieram farby!

a jednak pozytywnie

2011-07-04T12:26:00.001+02:00

Tak, tak... Dalej deszczowo i ponuro, powodziowo już prawie. Więc dziś na poprawienie nastroju piękne kolory i nastroje pochodzące stąd. Zdjęcia Jenny Downing są proste i pełne uroku.

photo Jenny Downing

2011-07-02T11:34:00.001+02:00

Dobrze jest czasem nakarmić oczy obrazami. Zwłaszcza w taki dzień jak dziś. Czy jedenaście lat to długo? Czy bardzo można się w tym czasie zmienić? Czy w ogóle można...

"Dziś lubię" kolorową komodę z Design Sponge i wszystko co związane z domem letnim. Soczyste kolory, mnóstwo dodatków i bibelotów, których nie znoszę w mieszkaniu na co dzień. Gdybym miała domek letni, wszystko gromadziłabym tam. Kto wie, może domki letnie od tego właśnie są. Jaki by nie był, przyjmę każdy z całym jego dobrodziejstwem. Ma ktoś na zbyciu? Oczywiście, że może być używany i po przejściach, takie są najlepsze. Oby w cichym w miarę samotnym miejscu.

from Design Sponge Blog

Miło było też sprawdzić co u Aife. Dzisiaj potrzebuję takich słów i obrazów... Bardzo tęsknię za rodziną. Za samą atmosferą, za uczuciem, że jest.

pierwszy dzień wakacji

2011-07-01T12:27:00.000+02:00

Ponieważ nie chodzę już do szkoły i nie korzystam z usług żadnej innej placówki edukacyjnej postanowiłam przyjąć kalendarz mojego dziecka. Według niego pierwszy dzień wakacji jest właśnie dziś. Można by narzekać na pogodę, że nie ma słońca, że zimno, mokro i ponuro. Jak dla mnie idealnie, choć nie wiem ile w tym przekonania, a ile wiary w to, że chcę być dziś szczęśliwa mimo wszystko. Zgodnie z przesądem „jaki pierwszy dzień takie całe wakacje”. Jest taki przesąd? Jeśli nie ma, to właśnie go wymyśliłam. W tym roku lato upłynie nam pod znakiem żółtych paznokci, zielonej herbaty, korzennej kawy z nowego kubka w paski i potraw ze wszystkich możliwych soczystych roślin.

kawa "ze wszystkim" tak bogata, że aż gęsta

Mamy już odpowiednie narzędzia w postaci lakieru i kubka. W resztę będziemy doposażać się na bieżąco. Tak naprawdę nie robię sobie żadnych wakacyjnych postanowień (i nadziei), to najbardziej wakacyjne postanowienie na jakie mnie stać.

Piosenką dnia, ba! piosenką tego lata zostaje „Tingel Tangel”. Miłych wakacji :)

cyrk na kółkach

2011-03-31T13:04:00.001+02:00

Niebawem w naszym mieście pojawi się cyrk. To dosyć brutalna forma rozrywki, mam nadzieję, że nigdy nie usłyszę "mamo, chcę iść do cyrku". Chyba, że będzie to cyrk bez żadnych zwierząt, gdzie popisują się jedynie akrobaci. Sama chętnie poszłabym na takie show :) Tymczasem u nas pod każdą szkołą, przedszkolem i innymi skupiskami dzieciaków wiszą ogromne różowe plakaty zapraszające na tresowane tygrysy i inne półżywe zwierzęta. Postanowiłam trochę poszperać cyrkowo w sieci. I okazuje się, że nie zawsze musi być tak źle. Cyrk może być doskonałą inspiracją.

zdjęcia pochodzą z: numabrusch

mediabistro

Anna Higgie

2011-03-28T09:59:00.000+02:00

Chciałam napisać dużo i ładnie, że znalazłam wywiad, że znalazłam zdjęcia... Ale może innym razem. Taki piękny dzień, nie chcę go spędzić przed komputerem. Prawie wiosna, w komplecie z małym przymrozkiem porannym. Droga do przedszkola była naprawdę piękna. Chłodne rześkie powietrze, szron i dużo słońca. Dużo pozytywnej energii i... Pora działać!

Ładna kreska, dużo kobiecych klimatów [z domieszką miejskich] i rewelacyjny sposób kadrowania. Autorka nie ukrywa, że rysuje ze zdjęć, ale w sumie... uważam, że nie ma w tym nic złego [wbrew temu co wpajano mi przez lata]. "Siankowata" kreska tez jest u niej urzekająca. A może po prostu tylko dzisiaj wszystko ma jakiś niesamowity urok?
Zostawiam po prostu link do portfolio Anny Higgie i życzę miłego oglądania. Delektowania się kreską, bo naprawdę jest czym :)

ogłoszenia duszpasterskie

2011-03-23T11:25:00.001+01:00

Postanowiłam w końcu wziąć się za porządki wiosenne. Wszak to już ten czas. Mam ochotę posprzątać wszystko co się da, większość wyrzucić i zafundować sobie odrobinę sterylnego porządku. Oczywiście z moją naturą to rzecz niewykonalna. Ale będę walczyć. Woda z ogniem się zmierzy tej wiosny.
Porządki dotkną również bloga nadim. Już od dawna moje pamiętniki i tematy około książkowe goszczą tu bardzo rzadko, częściej pojawiają się ilustracje-inspiracje [a ostatnio nawet nie pojawia się nic]. Dlatego postanowiłam rozdzielić całkowicie te dziedziny. Tu nadal będę czasem zamieszczać moje inspiracje z sieci, a pamiętniki i albumy zamieszkają pod nowym adresem. O tym jednak wkrótce, ponieważ cała ta operacja jest poniekąd tajna :] Będzie się działo niedługo, oj będzie...

Pamiętniki nadal mieszkają pod adresem beniaminkowym. Serdecznie zapraszam :)

Tymczasem zostawiam namiar również na bloga o wspaniałym klimacie, przesączonym uczuciami, bardzo poetyckim. Nie ma co dużo gadać - Hearblack

from Hearblack blog

różżżżowo

2011-03-16T08:39:00.001+01:00

Kto by pomyślał... nie wiem jak to się dzieje, ale im jestem starsza tym bardziej lubię słodkie kolory. Całkiem niedawno nie uwierzyłabym, że to ja napisałam. Może dlatego, że w dzieciństwie nie miałam okresu różowego, tylko dwa błękitne. Właściwie to jeden błękitny, bardzo długi. Łaziłam po drzewach, strzelałam z łuku... Nadrabiam teraz :)
Ostatnio pozwalam sobie czasem na chwilę w sieci i znalazłam znów cudeńko jedno. Bardzo dziewczęcy klimat, romantyczny... Kwiatki, serduszka, kropeczki... Czasem się chce na coś takiego popatrzeć. Możliwe, że to z braku wiosny, z tęsknoty za soczystymi zapachami i tęczą kwiatowych kolorów...

Na dziś: Anemone.

from AnemoneBlog

biały pokój

2011-03-11T12:12:00.001+01:00

W najbliższym czasie planuję poważny remont w domu. Najchętniej przemeblowałabym wszystko, ale niestety mieszkanie nie jest moje i muszę ograniczyć się do dwóch pokoi. Tym razem na biało wszystko jak leci :) Podobają mi się czyste, monochromatyczne wnętrza z jaskrawo kolorowymi dodatkami. Możliwe, że to przez sentyment do dzieciństwa, w takim właśnie pokoju się wychowałam... Tato zrobił piękne drewniane regały w różnych kształtach (projektowanych przez mamę) i formach, wszystkie białe. Resztę mebli też przemalowaliśmy na biało, dodatkiem, który tworzył cały klimat były nasze kolorowe zabawki i mnóstwo książek. I teraz właśnie oto powrót do korzeni :) Być może nie jest to specjalnie oryginalny pomysł, wszędzie teraz pełno tego typu aranżacji... Ale potrzebuję się wyciszyć i ogarnąć w końcu ten bałagan wokoło. Może dzięki bieli się uda :) Taka terapia.

Szukając inspiracji w sieci trafiłam na genialnego bloga "wnętrzarskiego". Niemal wszystko co jest na nim prezentowane podoba mi się mniej lub bardziej. The Style Files to ostatnio moje ulubione miejsce w sieci. Te kilka zdjęć pochodzi właśnie stamtąd.

Przy okazji tego szperania w bieli wiem już co najmodniejsze w tym sezonie :) Nadal obowiązkowym elementem aranżacji jest gałąź na ścianie, ale nie będę się nabijać, bo gałęzie i wszelakie rośliny w domu lubię. Potem podusia z wydrukowanym "graficznym" zwierzątkiem. Koniecznie literki na ścianie, w co pewnie też się wciągnę, zależy od czcionki ;) A obowiązkowo imię dziecka wypisane nad łóżkiem (w razie gdyby dzieci było kilkoro i nie myliły się rodzicielom... kiedy śpią są do siebie tak podobne przecież). No i wszędzie porozkładane zabawki handmade. Tony zabawek handmade. I starych takich obskubanych. Oczywiście do zdjęć i przed przyjściem gości wszystkie nowe zabawki należy pochować jeśli takowe się ma.

Zebrać to wszystko i już jest hit Moi Drodzy! Tylko gości spraszać i się chwalić ;) Takie małe szyderstweko.

kobiece

2011-03-10T09:30:00.001+01:00

Kwiaty były? I co z tego, że to komunistyczne święto ponoć, co z tego, że kobiety trzeba szanować przez cały rok, a nie tylko w ten jeden dzień; zgoda. Ale każda okazja, żeby dać kobiecie kwiaty jest dobra :)

U mnie kobieco w różnych odsłonach. Obie prawdziwe. Zależnie od nastroju i dnia cyklu ;)

[zdjęcia pochodzą z sieci, niestety nie pamiętam dokładnie skąd]

śniegu, gugu, gu u uu uhu uhu hu hu

2011-03-07T18:21:00.000+01:00

I cóż ja mogę powiedzieć... Powinnam pewnie napisać, że chcę wiosny, trawy, kwiatów, i że nie lubię śniegu :) Oj nie. Taka pogoda jak jest teraz bardzo mi odpowiada. Tak około minus pięciu stopni. Trochę śniegu... Zero błota. W sam raz. Postanowiłam, że nie będę narzekać. Mogę się więc pochwalić, że jadłam dziś przepyszne naleśniki ze szpinakiem i ogromnymi ilościami czosnku. Pyszne. Jest jedna taka co umie je robić jak nikt :)
I mogę jeszcze oznajmić, że na beniaminkowym blogu pojawiło się sporo czekolady.
I mogę jeszcze dodać, że na Animalarium pojawiła się piękna sowa.
A przede wszystkim muszę koniecznie napisać, że dostałam trzy piękne pudełeczka od AnaMarko. I to właśnie jest piękny dzień. O pudełeczkach napiszę jeszcze, kiedy zrobię im dobre zdjęcia. Póki co można podziwiać ich rodzinkę w sklepiku anamarkowym.

Vladimir Savitch

pasteLOVE

2011-01-28T17:50:00.000+01:00

Zbliżają się powoli Walentynki... Nie obchodzę tego święta, ale wiem, że niektórzy tak :) Z tej okazji postanowiłam przygotować kilka serduszek i innych pyszności. Zaczęło się od tego, że znalazłam materiał jakby tuszem rysowany w dzikie kwiaty. A potem delikatnie podmalowany akwarelą. Jest tak piękny, że szkoda mi cokolwiek z nim robić, długo się zbierałam, odcięłam jednak trzy kawałki i oto jest :

pastelowe love :) Projekt jest zupełnie prosty, cały urok tkwi w tej tkaninie. Za każdym razem gdy na nią patrzę rozpływam się... Dla smaczku zrobiłam nieco ciemniejszy papier, tak by kontrastował z pastelową okładką.

vintage circus

2011-01-27T14:37:00.001+01:00

Stare analogowe zdjęcia są pełne uroku...

ephemera assemblyman

yakiimo

2011-01-19T10:01:00.003+01:00

Na miły początek dnia...

A dziecko moje śpiewa ostatnio piosenki o gumce repecturce :)

na różowo

2011-01-13T22:25:00.000+01:00

Ostatnio różowo wychodzi mi wszystko, w myśl taktyki "im bardziej szaro za oknem, tym bardziej kolorowo w domu". Zupełnie niechcący. Snuję się tak... Z dnia na dzień... Zmykam zanim zacznę narzekać :)

Józef Wilkoń

2011-01-13T11:29:00.001+01:00

Dzisiaj wspomnienia dzieciństwa... Zebrało się dwóch Józków i powstała wspaniała książka o kotach. Błyskotliwe teksty i mistrzowskie ilustracje. Wspaniała gratka dla wielbicieli tych mruczących futerkowców :)
Józef Ratajczak i Józef Wilkoń. "Wlazł kotek na płotek", Nasza Księgarnia, Warszawa 1990.

2011-01-12T22:09:00.004+01:00

Jako świeżo zakochana w Beniaminie nie mogłam się powstrzymać... na dobranoc :*

Beniamin Lacombe

pop up books

2011-01-12T11:58:00.005+01:00

Kto nie miał w dzieciństwie trójwymiarowej książeczki? Z rozkładanymi obrazkami, które "wyskakiwały" ze środka po otwarciu strony? Ja miałam jedną, o kwiatach, choć muszę przyznać, że w porównaniu z tymi jakie oglądam teraz w sieci była dosyć licha. Jednak byłam z niej dumna i wydawało mi się, że jest na swój sposób magiczna. Kiedy będziecie mieć wolną chwilę wpiszcie w wyszukiwarce YT "pop up book" i poszukajcie sobie małych dzieł sztuki. Naprawdę miło na to popatrzeć :)

książka Geof Kern

Poniżej książki, które bardzo mi się spodobały. Pierwsza autorstwa Beniamina Lacombe, o którym pisałam kilka dni temu. Im więcej o nim czytam, tym bardziej go lubię. A dziś nawet znalazłam z nim wywiad i cóż... przystojniak z niego ;) I tak ładnie rysuje... :)

Autorem drugiej jest Robert Sabuda, ale jest ich cała seria, poniżej kilka linków. Musze upolować taką jedną chociaż dla Nadii. Wszystko z nich wyskakuje, talia kart w Alicji zwaliła mnie z nóg :) Wg Wikipedii Robert Sabuda jest autorem ponad 20 takich książek. Jest jednym z najbardziej znanych na świecie ilustratorów książek tego typu.

Z tej serii polecam również "Czarnoksiężnika z Oz"

I ostatnia z baśniami. Jakość filmu pozostawia wiele do życzenia, ale warto obejrzeć.

Inne...

Encyklopedia mitologii

ELVIS :)

Anatomia człowieka

zabytkowy kot w butach ;)

Taka książka to pomysł na fajną zabawę z dziećmi -

książeczka własnoręcznie zrobiona w domu

i kolejna bardziej "wypasiona".

magiczne koła

A w razie wątpliwości zawsze można spytać Wujka Google "how to make pop up book?" :)

Ach! I do poczytania jeszcze o historii pop up books. (po angielsku tylko niestety).

Pasotti

2011-01-11T10:27:00.002+01:00

I jeszcze tak w ostatniej chwili na poprawę humoru. Przepiękne parasole włoskiej firmy Pasotti, dzięki którym niestraszny nawet taki chlupot jak dziś . Straszne są jedynie ceny, ale co tam... popatrzeć można. I tak - celowo wybrałam różowe. Bo dzień dziś wyjątkowo podły.

Znalazłam również różane. Ceny w rublach :) Widać, że jakość już nie "ta", ale ceny nie ustępują tym włoskim.

Kilka parasolek Pasotti można kupić w Polsce w sklepie piekneparasolki.pl. Za bardziej rozsądną cenę do nabycia inne kwiatowe cuda, na kieszeń zwykłej polskiej blogerki w sam raz :)

łóżka

2011-01-11T09:33:00.001+01:00

Mam zamiar wreszcie obejrzeć film "Niezasłane łóżka", mam zamiar spać cały dzień i nie wychodzić spod mojej mięciutkiej kołderki w różowe kwiaty... A tymczasem muszę iść do dentysty. Już. Więc idę. Niestety... Bu... A wolałabym...

ilustracje Andrea Shear

noworoczne pamiętniki

2011-01-10T09:37:00.000+01:00

Dawno już nic nie pisałam o księgach moich domowych. Po Świętach postanowiłam zrobić sobie małą przerwę na doładowanie baterii, ale od dzisiaj mam nadzieję, że znów uda mi się wrócić do normalnego trybu życia - pamiętniki, albumy, pamiętniki, albumy... i kilka rzeczy nowych, o których na razie sza! :)
Czy w innych częściach świata również jest tak ponuro jak u mnie? Szaro, buro, zupełny brak słońca... Jedyne co mi się podoba w widoku za oknem to bezlistne drzewa, bardzo graficznie powyginane gałązki akacji. A na nich stada kruków. Nie mam pojęcia dlaczego tyle ich u nas, ale nie wyobrażam sobie już poranka bez ich donośnego krakania. Choć wiem, że są ludzie, których ten dźwięk doprowadza do szału. Całkiem blisko są. Za zieloną ścianą :)

ta ostatnia niedziela...

2011-01-09T18:43:00.002+01:00

Bardzo leniwy dzień.... Nie było to miłe, błogie lenistwo, raczej marnowanie czasu. Mam nadzieję, na lepszy dzień jutro, jak co wieczór :) Nachodzą mnie jakieś niebezpieczne myśli o sens czy brak sensu. Byle to przespać, przeczekać...

Beniamin Lacombe

Na pocieszenie oglądam sobie obrazki. I z jednym zostawiam Was na niedzielny wieczór...Nadi ciągle wypytuje mnie o łakocie. Lubię słownictwo mojego dziecka. A propos - ostatnio straszny z niej nicpoń :)

Abigail Brown

2011-01-08T10:28:00.002+01:00

Jakiś czas temu znaleźliśmy na śmietniku starą drucianą klatkę dla ptaków. Taką retro klatkę, walcowatą. Długo zastanawiałam się co z nią zrobić. Chciałam umieścić tam jakiegoś ptaka, ale nie mogłam przekonać się do żywego. Myślałam o kupnie papużki lub kogoś tego pokroju :) nie mogłabym jednak patrzeć na ptaka w klatce, nawet mając świadomość, że na wolności by zginął. Postanowiłam, że zrobię ptaka z czegoś, ale żeby był taki no... ładny. Kiedy zobaczyłam stronę Abigail Brown wiedziałam już kto zamieszka w mojej klatce. Teraz muszę jeszcze tylko pomalować ją na biało i uszyć sobie gałgankowego ptaszka. To będzie chyba sikorka, uwielbiam je od dzieciństwa, kiedy to wieszaliśmy z rodzicami za oknem kawałki słoninki :)

Inne cuda Abigail można podziwiać na blogu.

Kira Shaimanova

2011-01-06T21:53:00.001+01:00

Ilustracje z innej beczki.
Czy też może teczki.
Laleczki.

Autorka przygotowuje najpierw lalki, potem robi im zdjęcia. A lalki wędrują po wystawach. Czasem też lądują w sklepach. I to za całkiem niezłe sumki.

Czy tylko mi ta parka przypomina Bjork i Matthew Barneya? I ten jęzor w klimacie "Cremastera"... Ale może to tylko złudzenie.


Sweet Talk

Amy Wildhorse

Prawda, że Amy rewelacyjnie trafiona?

Stella Im Hultberg

2011-01-06T20:12:00.000+01:00

Dzisiaj bardzo delikatnie i kobieco, choć (jak w reklamie pewnej kawy) z nutką dekadencji. Te cuda stworzyła Stella Im Hultberg, której styl jest już dosyć rozpoznawalny. Kilka rysunków wcześniej mi nie znanych skojarzyło się z rysunkami Egona Schiele, ale może to wypaczenie takie, może po prostu wszędzie go widzę. W każdym razie jak się ma tak dobre wzorce nie można tworzyć źle :) Dlatego właśnie zestawiłam te dwie prace poniżej. Tak dla ciekawszego efektu. Po lewej Stella, po prawej Egon.

Zwłaszcza dłonie na poniższych rysunkach skojarzyły mi się bardzo, ale i kreska dosyć podobna do charakterystycznej "egońskiej". Oczywiście to tylko moje takie małe zawirowania myślowe, styl obojga artystów jest przecież zupełnie różny.

I kilka jeszcze pięknych, nastrojowych grafik...

Ta niebieska to moja ulubiona...

A te dwie ostatnie dziewczęta kojarzą mi się z filmem "Samarytanka" Kim Ki-duka, który ostatnio oglądałam.

2011-01-05T14:22:00.000+01:00

No i się stało. Wszystko od nowa... ale podoba mi się to nowe bardzo, więc co mi tam, poddaję się. Tylko ćmy mi opadają na oczy lekko... przez to jestem nieco senna, ale niebo jest bardziej złociste.

flickr

2010-12-21T14:08:00.001+01:00

Wesołych i Pogodnych Świąt spędzonych w gronie najbliższych...

Photopastele

Mia Brownell

2010-12-20T21:03:00.002+01:00

Mia Brownwell portfolio

2010-12-14T03:27:00.001+01:00

bardzo przepraszam za brak kontaktu... z kimkolwiek. moja Mała była bardzo chora i nie mogłam zajmować się pamiętnikami i blogiem. postaram się jak najszybciej nadrobić zaległości mailowe i te z zamówieniami.
bardzo przepraszam...

zupełnie nic

2010-12-03T11:23:00.002+01:00

Od kilku dni jakoś tak nijak jest... Cóż począć. Takie życie. Mam do zrobienia milion pamiętników i ksiąg, i niby je robię ale okropnie powoli to idzie... Nie wiem co się dzieje ze światem... W mojej głowie wilki jakieś i szakale... Wyją okropnie i gryzą co się da...

link

słucham sobie... i zupełnie nic.

Nimit Malavia

2010-12-02T19:06:00.001+01:00

link

czas... śnieg... mróz...

2010-12-01T02:10:00.001+01:00

Czy wszędzie jest tyle śniegu? Czy tylko u mnie? W jedną noc zasypało całe miasto, tak szczelnie, że w akcie rozpaczy zamknięto drogi wjazdowe. W takich chwilach to nawet myślę, że dobrze nie mieć samochodu. Nie ma jak jeździć, nie ma gdzie zaparkować... Najlepsze są sanki. Na sankach jeździmy do przedszkola. Z sankami chodzimy na zakupy. I zjeżdżamy sobie na nich wszyscy z pięknych górek, których u nas dostatek. Dzisiaj spędziłam na mrozie ponad 4 godzimy i z pełna świadomością swych słów przyznaję, że uwielbiam śnieg i niskie temperatury. Mroźne powietrze jest naprawdę świeże. Miło się nim oddycha. Tak do minus dwudziestu całkiem do wytrzymania :) Nie mogę powiedzieć, że przez śnieg, ale nie mogę również wyjaśnić publicznie z jakiego powodu, trochę mi się przesunął czas. Czas... w ogóle. Cały. Przepraszam wszystkich, którym nie odpisałam na maile. Postaram się to nadrobić jak najszybciej.

Jeden z nowych "świątecznych" pamiętników, mam nadzieję, że wyrobię się jutro z dodaniem ich do Pakamery...

Ps. Czy wspominałam już, że zgubiłam dzisiaj telefon biegnąc za sankami? Nie? :) Tak, jestem tak roztargniona, że zgubiłam. A może po prostu "gapa ze mnie" jakby to powiedziała Nadi.
Ale dół, dół jak... szkoda gadać :]

kiermasze Pakamery

2010-11-26T09:08:00.003+01:00

Pamiętniki będą na kiermaszach Pakamery w Warszawie przy ulicy Odrowąża 9. Bedzie można dotknąć, otworzyć, powąchać, pomacać :)

Zapraszam

Buy or Die

2010-11-23T09:45:00.002+01:00

Podoba mi się to uczucie, kiedy po długiej chorobie związanej ze spuchniętym gardłem i zapchanym nosem nagle zaczynam znów czuć zapachy. Jakbym zupełnie na nowo odkrywała świat. Oczywiście nie czuję wszystkich od razu. Wczoraj czułam zapach [i smak nawet] mojej cudnej zielonej herbaty z pomarańczą, ale racuchów jeszcze nie czułam. Dzisiaj czuję już racuchy i nawet zapach prasowanego aksamitu, taki bardzo charakterystyczny. Czyli wszystko wraca do normy powoli. A jeszcze w sobotę myślałam, że tym razem to zginę haniebnie z powodu zasmarkania na śmierć.
Wyszłam nawet "na miasto" i odkryłam, że to już chyba Święta blisko, bo wszędzie choinki, lampki i świąteczne promocje. Jak zwykle wydało mi się, że za wcześnie. Ale uświadomiłam sobie, że Mikołajki już niebawem, i że jakoś mi tak szybko zleciał czas w tym roku. Może gdyby jakiś śnieg gdzieś się czasem pojawił to czułabym się bardziej w klimacie Świąt i tak bym się wszystkim nie dziwiła. Jako zwolenniczka prezentów handmade pewnie sama zrobię coś dla moich bliskich, ale w sieci znalazłam tyle piękności, że postawiłam wrzucić co nieco dla inspiracji :)
Jako mama przede wszystkim zwracam uwagę na zabawki. I dzisiaj chciałam napomknąć o zabawkach szytych przez Buy or Die. Wszystkie są tworzone w pojedynczych egzemplarzach, każda z nich ma swój charakterek :) Wcześniej szalenie podobały mi się Softy and Cuksy a teraz pojawiła się nowa seria uroczych Boho Dolls. [i nie -wcale nie znam Buy or Die i nie robię jej reklamy. Po prostu te pluszaki są cudne i sama chętnie bym się nimi pobawiła :D ]

zdjęcia pochodzą z pakamera.pl

KONSTRUKT w kioskach

2010-11-19T22:55:00.003+01:00

Od 16 listopada "Konstrukt" jest już w kioskach :) I to w wielu kioskach [Ruch i saloniki prasowe, z wyjątkiem Kolportera] i to w przystępnej cenie ośmiu złotych. Wreszcie dobry komis, który można kupić gdzieś jeszcze poza empikiem. Zachęcam wszystkich do kupowania i czytania nałogowego. W końcu ma być aż 84 numery!

a poniżej okładka. żeby było wiadomo czego właściwie szukać :)

i trzy okładki limitowane i sygnowane. dla koneserów:

romantycznie...

2010-11-06T20:01:00.001+01:00

Sesyja pamiętnikowa :) konie autorstwa Katarzyny, już niedługo w wersji trójwymiarowej. Są przepiękne, czyż nie? Przy okazji przedstawiam moja piękną laleczkę.

2010-11-06T17:09:00.000+01:00

czuję się, wyglądam i myślę...

http://jdalva.blogspot.com/

jesienne spacery...

2010-11-03T23:02:00.000+01:00

... i pogaduchy. [czyli na LSM-ie fajnie jest].

Gabriel Moreno

2010-11-03T09:14:00.002+01:00

Niej jest tajemnicą, że te wszystkie falisto-secesyjne linie, zwłaszcza w nowym wydaniu fascynują mnie szalenie. Przez pewien czas sama rysowałam w podobny sposób, może właśnie dlatego ;) Wczoraj urzekły mnie rysunki Gabriela Moreno, coś tam kiedyś o nim czytałam, wszędzie i nim było pełno, więc jakoś mnie nie ruszyło to wszystko. Mam taki odruch bezwarunkowy - jeśli o czymś jest głośno, to nawet nie chce mi się słuchać i odchodzę. Dlatego dopiero teraz wróciłam mimowolnie do tych rysunków. Zajrzałam do archiwum Art Finds... Obejrzałam je z bliska, w ogromnym powiększeniu i no cóż... są wspaniałe. Nic dziwnego, że człowiek z Madrytu zrobił oszałamiającą karierę jako ilustrator.
Najlepiej wszystkie prace powiększyć sobie w przeglądarce :) zwłaszcza tą pierwszą, ponieważ dopiero wtedy widać, że składa się ona z wielu fragmentów rysunków, wyrysowanych kwiatów i włosów, pozawijanych i sfotografowanych. Więcej tajników na blogu Gabriela Moreno.

ilustracje pochodzą ze strony: gabrielmoreno.com

powroty

2010-11-02T21:27:00.000+01:00

Wszędzie dobrze... Tęskniłam za moim domeczkiem i bałaganem swojskim. Za kocykiem różowym... Niby ten nasz dom nie jest nasz, a jednak nasz. Tu czuję się naprawdę u siebie. Bardzo przepraszam wszystkich, którym nie odpowiadałam na wiadomości, postaram się to nadrobić w nocy i jutro.

Czyż nie piękne włosy ma moja kobietka mała? Uwielbiam te loczki :)

James Jean

2010-11-01T15:31:00.002+01:00

"Lubię to!" :) Cóż więcej dodać. Prace autorstwa Jamesa Jeana. Na jego stronie baaardzo dużo przepięknych grafik. Polecam.

biało... śniegowo czy ślubnie?

2010-10-29T17:50:00.001+02:00

Ponoć niedługo ma padać śnieg. Wszyscy drżą na samą myśl... Ja się cieszę :) Lubię jak jest biało. Lubię jak skrzypi pod stopami. Lubię jak sypie w oczy. I wreszcie będę mogła założyć mój przepiękny kolorowy grubaśny szalik... Same jasne strony. Nowe pamiętniki też są jasne. Najjaśniejsze z możliwych, śnieżnobiałe. Trochę z okazji zbliżającej się pory roku, trochę ślubne, a trochę po prostu puchowe, bo czy jest coś piękniejszego i bardziej delikatnego na świecie niż biały puch?

Jennifer A Bell

2010-10-29T04:29:00.000+02:00

Takie ilustracje dla dzieci to lubię. Więcej tu.

Hokusai [ile mam?]

2010-10-28T03:28:00.003+02:00

Ile mam? Ile masz? Ile matek widzisz? Ja widzę dużo. Na tym pięknym drzeworycie. Drzeworyty to fascynujący temat... Bardzo mi się podobają te obrazki, tworzone w niesamowity sposób. Ta drgająca niespokojna, a jednak płynna kreska jest najbardziej uwodzicielska. Hokusai to chyba przez wszystkich kojarzony twórca drzeworytów, ale przecież jest tylu innych... Pewnie każdy z Was wie, ale jak nie wie to powinien wiedzieć, że w Polsce dużą kolekcję drzeworytów japońskich można obejrzeć w Krakowie w Centrum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha. A co najważniejsze, że zebrał je wszystkie Feliks Manggha Jasieński. Bardzo, bardzo dawno temu :] Zaczęło się od tego, że impresjoniści we Francji pod koniec XIX wieku zafascynowali się drzeworytami i zaczęli je kolekcjonować. To była wielka rewolucja w malarstwie - pojawiły się skosy, ścięte kadry, zwyczajne zajęcia, zwyczajni ludzie, powietrze... Ale co ja tu będę... Przecież chodziło o to ile mam. Kto wie?
Poniższy drzeworyt nie pochodzi z polskich zbiorów i jego autorem nie jest Hokusai. Ale jest bardzo interesujący, te dzieciaki w brzuchach, rozbrajające. Znalazłam go gdzieś, kiedyś w sieci, ale niestety nie pamiętam adresu bloga, ani autora...

Kolejne drzeworyty są autorstwa Mistrza :)

Tak, tak... Zdaję sobie sprawę, że dzisiejszy post jest nieco chaotyczny, ale jest czwarta rano... Wybaczcie.

malarstwo już prawie nie abstrakcyjne

2010-10-26T10:59:00.000+02:00

Moja mała Szkrabusia ostatnio wpadła w wir twórczy - wstaje rano, oznajmia, że jest głodna, a potem po zaspokojeniu podstawowych potrzeb mówi "chcę malować, daj mi flaby". I maluje. Jest wyjątkowo płodną artystką. Codziennie powstaje minimum 10 dzieł, każde oczywiście wyjątkowo piękne. Wczoraj byłam pod dużym wrażeniem, ponieważ pojawiły się całkiem nowe środki wyrazu :) zazwyczaj malowała tak, żeby "wypróbować kolory" czyli zrobić dużo plam obok siebie, ewentualnie jedną na drugiej. Teraz pojawiają się figury i kropki! To kolejny ważny etap :) Czasem nawet maluje ludzi, oczywiście z samymi nogami i głowami. Jestem dumna jak paw. Ha. Na zdjęciu poniżej dowód na to, że nawet akwarelami można zrobić porządny mejkap. Trzeba tylko chęci.

Paznokcie oczywiście też pomalować się da. Tylko potem ciężko je domyć i zawsze już wyglądają tak... jak wyglądają

"Mamo nie! Nie rób mi gjęcia!"

nowe ości i jesienne chorowanie

2010-10-23T10:22:00.001+02:00

Powoli, ale stanowczo wypełniam swój plan - coraz więcej pamiętników pojawia się w sieci. Lada dzień cały mój wolny czas będę mogła poświęcić tylko na robienie nowych ksiąg. Może wreszcie uda mi się zrealizować zaległe zamówienia i całkiem nowe pomysły... Na razie jeszcze trochę chorujemy, znaczy się ja trochę, a Nadi to nawet bardzo. Nici z przedszkola, a tym samym czasu tzw. wolnego... Być może w poniedziałek Nadi pójdzie do swoich Biedronek, codziennie opowiada, że tęskni za Julcią, Justynką i Pawełkiem. Od początku września jest ciągle chora, już nie wiem co mam robić, zaprzyjaźniłyśmy się na dobre z Panią doktor - w końcu widujemy się często. Może ktoś z Was zna jakieś niezawodne lekarstwo na uodpornienie dziecka zaczynającego edukację? [czyli przebywającego 7 godzin dziennie wśród kompletnie zakichanych i zasmarkanych rówieśników].

Wystawiałam kilka pamiętników, które znalazłam ostatnio w pudle. Leżały tam od 4 miesięcy czekając, aż sobie o nich przypomnę. Można spotkać je w Arsneo i na allegro. Postaram się, żeby na allegrowej stronie ciągle były dostępne jakieś księgi w cenach nieco niższych niż w galeriach. A już niebawem prawdziwe nowości, które właśnie rodzą się w formie szkiców. W realu zaistnieją po odkryciu genialnego lekarstwa na przeziębienie przedszkolaka.

Pamiętniki Beniaminki polecają się na jesień :)

KONSTRUKT. Komiks Dla Dojrzałego Czytelnika

2010-10-22T03:04:00.005+02:00

Chciałabym wspomnieć, napomknąć, zakomunikować… lada dzień będzie w kioskach komiks, na który czekam już od dawna! Po pierwsze dlatego, że miałam przyjemność widzieć kilka plansz w trakcie rysowania i chcę więcej. Po drugie dlatego, że wiem jak jest ważny dla autorów i istnienia świata. Po trzecie dlatego, że lubię jak ktoś stawia wszystko na jedną kartę i za wszystkie oszczędności spełnia marzenie – wydaje komiks, choć wydawać by się mogło, że to co najmniej szalony krok. Udało się! Nieco więcej o samym komiksie i inspiracjach można poczytać w Ziniolu tu i tu.Cóż więcej dodać... Polecam.

A już niedługo… wszyscy pędzimy do kiosków :)

Jeśli chodzi o konkretne linki Konstrukt w sieci znajdziecie na fejsbuku i konstruktowym blogu.

Amber Albrecht

2010-10-20T00:48:00.002+02:00

Prace tej artystki absolutnie mnie urzekły... Dawno już nie widziałam czegoś, co tak by mi się podobało [jeśli chodzi o ilustracje]. Niesamowite linie, subtelne kolory, prostota i dekoracyjność w jednym. Co tu dużo gadać... Oglądać!

Amber Albrecht portfolio

blue velvet

2010-10-16T20:43:00.002+02:00

Kto oglądał ten film? Czy raczej kto go nie oglądał? Kiedy byłam w ciąży "przerobiłam" chyba wszystkie filmy Lyncha, z całą serią "Twin Peaks" włącznie :] Oczywiście bałam się przeokropnie, jak to ja - gdy na ekranie zaczyna się dziać cokolwiek, co mogłoby sugerować, że za 10 minut wydarzy się potworność nad potwornościami, ja już umieram ze strachu. Nie przerażają mnie tak sceny straszne, jak samo poczucie, że za chwilę może się coś stać. Taka zajęcza natura. Najbardziej przeżywałam "Lost Highway", tam od początku do końca ma się wrażenie, że za chwilę wydarzy się najgorsze. Mimo wszystko lubię wracać do tych filmów. David Lynch jest genialny.
Ale, ale! Absolutnie nie polecam filmów Lyncha kobietom ciężarnym :) co mogłoby wynikać z kontekstu. Ponoć kobiety w stanie błogosławionym są wyczulone na różnego rodzaju wstrząsy i wzruszenia.

Przejdźmy jednak do sedna sprawy...

Nowe granatowe pamiętniki, mięciutkie jak puszek (nie - nie są obite aksamitem ze szlafroka Isabelli Rossellini). Jeden z serduchem - płatkiem dzikiej róży, a drugi z niezapominajką. W najbliższym czasie będą dostępne w sieci.

A poniżej mała próbeczka, malutki wstępik, w pewnym sensie inspiracja. Jak tylko zobaczyłam w sklepie mój granatowy aksamit, przypomniała mi się ta piosenka...

optymistycznie

2010-10-15T13:35:00.001+02:00

Dzisiaj jakiś taki dzień... ponury niby. Ale w każdym dniu można znaleźć odrobinę radości :) A to liście ładnie szeleszczą, a to kałuże uroczo chlupią... a przede wszystkim mam z głowy jeden Wielki Poważny Problem. I to jest najlepsze zdecydowanie. I od dwóch dni nie piję już kawy. Jestem z siebie dumna. I prawie nie śpię.

2010-09-29T09:28:00.000+02:00

Dzisiaj mija dokładnie dwa lata od chwili kiedy zaczęłam pisać bloga :) Takie jakby urodzinki można powiedzieć. Nie zamierzam urządzać z tej okazji żadnej fety-frety, ale tak chciałam ten fakt odnotować :) Pozdrawiam jesiennie wszystkich, którym niestraszny deszcz i zgniłe liście, oraz tych którym straszne. Jak tam lubię ten zapach... jeden z najpiękniejszych na świecie.

wspomnienie lata

2010-09-18T00:19:00.000+02:00


(fot. Joel Rhodin) Jedno z moich ulubionych zdjęć, kojarzy mi się z prawdziwymi wakacjami, których nie miałam od dawna, z wolnością i wiatrem we włosach, z takim świeżym, szalonym latem...

Tak wiem... publicznie przyznałam (kilka razy nawet), że nie lubię lata i wolę jesień. Niestety nie taką... Nie cierpię upałów, lubię deszcz, choć nie w takich ilościach. Lubię powietrze po deszczu, prawda, że ono jest wtedy soczyste? Lubię intensywność deszczowych liści, wszystkich kolorów i zapachów w trakcie i tuż po. Lubię burze, uwielbiam nawet. Od dzieciństwa kojarzą mi się z czymś mistycznym, zawsze przed burzą zrywała się wichura i wokół latały liście akacji, nagle robiło się ciemno, tak pięknie szumiały drzewa... Czułam, że zaraz wydarzy się coś niesamowitego, w pośpiechu chowaliśmy z podwórka wszystko co mogło zmoknąć i biegliśmy do domu. Potem kiedy byłam starsza i sama już mogłam decydować o swoim losie (i ewentualnych przeziębianiach) uwielbiałam podczas deszczu wychodzić na pola na spacer z psem... Tak, tak... Wszystko w nadmiarze jednak się nudzi. Dlatego miło jest jednak powspominać letnie wieczory. (Wieczory, nie te okropne upalne dni). Wieczory i noce pełne gwiazd, zapachy... akacji, lipy, topolowej żywicy, jaśminu i fiołków. Ups z rozpędu zahaczam już o wiosnę :) A może ja wszystko lubię? Nawet nadmiar deszczu? Wydaje mi się, że jest jedna tylko różnica - teraz nie mam czasu cieszyć się deszczem, cieszyć się słońcem jak kiedyś. Czy tak już będzie zawsze?

2010-09-16T01:11:00.002+02:00

Z dwutygodniowym poślizgiem [a jakże!] postanowiłam wziąć udział w BlogDay. Może nie do końca tak jak powinnam, ale zawsze to coś :) właściwy BlogDay przypada bowiem na 31 sierpnia.
Do zabawy zaprosiła mnie Piegowata, bardzo dziękuję :)
W związku z tym, że już dawno po zabawie tak naprawdę, nie będę nikogo nominowała, ale podzielę się pięcioma linkami do blogów które lubię. O różnej tematyce jak regulamin nakazuje :)
TheyDrawAndCook
KrótkotrwałeZniekształcenieRzeczywistości
AlicePoint
Animalarium
GrupaYeti

My tu gadu gadu, a u nas już od dawna królują korale z jarzębiny. Takie Tylko Dla Prawdziwych Księżniczek Na Bal :]

i moje ulubione ostatnio - "mamo, mamo! wyglądam jak żółw, zrób mi gjęcie!":

John Malloy

2010-09-13T18:35:00.004+02:00

Jakie pierwsze skojarzenie przychodzi Wam do głowy kiedy słyszycie o Pensylwanii? Szczerze mówiąc mi kojarzy się z Transylwanią i wampirami :) [tak, tak wiem, że to całkiem inne strony]. A od dziś również z Johnem Malloyem, ponieważ stamtąd pochodzi. To młody artysta, który tworzy piękne emocjonalne prace. Są bardzo graficzne, podoba mi się w nich to jak autor dzieli obraz na plany za pomocą samego koloru, czasem dosyć drastycznie. Widać również, że nie obca mu sztuka ulicy...

Szkrabolka

2010-09-11T12:30:00.001+02:00

Moja mała kobieta używa już wody toaletowej. I chodzi w butach na obcasach lepiej niż ja.
Jak ten czas leci...

ilustracje, stereotypy i frustracje :)

2010-09-09T19:11:00.006+02:00

Zdecydowanej większości ludzi (w tym również mi) akwarele kojarzą się z kiczowatymi obrazkami, pamiątkami z wakacji i tym podobnymi rarytasami :] Oczywiście wszystko zależy od tego jak się tą techniką człowiek posługuje. Ha! Właśnie. Dzisiaj chciałam podzielić się czymś, czym jestem zauroczona wprost. I nie wprost też. Przeglądając bezkresne, przepastne czeluście sieci znalazłam portfolio Stiny Persson. I jestem ciągle pod wielkim wrażeniem. Niby to nic wielkiego, akwarele zwykłe czy kilka kresek tuszem... Mają jednak w sobie to coś. Po pierwsze mistrzostwo opanowania techniki. Widać, że autorka bawi się tworząc swoje ilustracje. Poza tym, co mnie najbardziej urzekło, to ta nerwowa ekspresyjna kreska przypominająca nieco mojego ukochanego Egona Shiele. I oczywiście dopracowana kompozycja. Interesujące jest też połączenie fotografii z akwarelą. Wszystko miodzio.
Okropnie trudno było mi wybrać kilka ilustracji do zaprezentowania na blogu, dlatego bardzo polecam zajrzeć na stronę Stiny i obejrzeć dokładnie cała galerię. A potem znowu i znowu :)

albumiki

2010-09-07T09:10:00.000+02:00

Trzy albumy, które szukają domu :) zrobiłam je na indywidualne zamówienie, ale Pani, która zamówiła już się nie odezwała. Istnieje możliwość zakupienia tylko jednego lub dwóch. W odróżnieniu od pamiętników mają prawie dwa razy szersze grzbiety pozwalające na wklejenie zdjęć bez obawy, że album "spuchnie" i nie będzie chciał się domknąć. Tradycyjnie 140 stron, papier marmurkowy, 80g/mkw.

pidżamki i haleczki

2010-09-05T03:02:00.001+02:00

nowe włosy, tak jak pisałam wcześniej. tym razem na zdjęciach moje, a nie jakieś obce. zabawa była przednia :) nawet nie podejrzewałam, że parkiet potrafi być taki zimny. i wreszcie przydała się jedna z moich babciowych haleczek [zwanych także koszulami nocnymi], których nigdy nie używam, ale je mam ponieważ nie mogę oprzeć się ich urokowi... i mały cytat: "mogę położyć ci na oku motyla? nie bój się on już nie żyje".

zdjęcia: Katarzyna

ogniste

2010-09-03T01:39:00.001+02:00

Zmieniłam kolor włosów. Nijak się to ma do zdjęć na dole :) po prostu mi się podobały.

Zdjęcia Andre Wolff i Joel Rhodin.

2010-09-01T17:19:00.002+02:00

Jakoś tak to się dziwnie złożyło, że w tym roku wreszcie kończę swoją edukację i Nadi właśnie zaczyna.
Dzisiaj pierwszy raz w przedszkolu. Rano poszło gładko, Nadi zrobiła papa, żółwik zrobił papa. Potem ponoć było trochę popłakiwania, ale ogólnie zostały pozytywne wrażenia. Jutro Nadi chce iść, a ja się tak martwiłam :) Kiedy wychodziłyśmy dzieciaki były oszołomione, Nadi trochę się rozkleiła na mój widok, chyba ze stresu. Kilkoro dzieci widząc rodziców wybuchło płaczem... bo nie chciały iść do domu!

pamiętniki barokowe

2010-08-30T08:47:00.000+02:00

Ostatnio staram się robić milion rzeczy na raz i naprawdę nie mam czasu na nic. A przynajmniej tak mi się wydaje. To uczucie potęguje fakt, że wszystko zaczynam, a niewiele kończę :)
Bardzo dawno robiłam pamiętniki barokowe [roboczo nazywane przeze mnie marszczuchami], teraz postanowiłam to nadrobić. Na razie jakoś tak wyszło, że pojawiły się kolory waniliowo-różowe, choć na zdjęcia czekają już inne. Wszystkie kolory tęczy. Tylko kiedy znajdę na to czas? :)

ćwierć wieku

2010-08-27T00:14:00.003+02:00

wszystkiego najlepszego Bestiaku :*

Bogdan Zwir

2010-08-26T11:12:00.000+02:00

Jak sam się określa - jest fotografem eksperymentalnym. Bogdan Zwir jest Rosjaninem, tworzy pełne napięcia i niepokoju obrazy (wykraczające poza samą fotografię) naładowane symbolami. Jest w nich coś "wschodniego" co strasznie mnie fascynuje. Może to jakieś naciągactwo czy zboczenie z mojej strony, ale jestem skłonna twierdzić, że sztuka wschodnia jest bogatsza niż cała reszta. Możliwe, że czuję się po prostu z nią bardziej związana. Ok, koniec już tych dygresji. Dzięki temu, że galeria Bogdana Zwira uporządkowana jest chronologicznie można obserwować jak ewoluował styl artysty. Polecam przejrzeć całą galerię ponieważ przez ostatnie 5 lat stylistyka prac bardzo się zmieniała. Mi najbardziej podobają się te z 2006 roku.

illustrazioni

2010-08-25T21:04:00.003+02:00

szperając ostatnio w sieci natknęłam się na przepiękne ilustracje. ich autorką jest Włoszka Nicoletta Ceccoli, która zilustrowała już wiele książek dla dzieci. Jej małe obrazy na pierwszy rzut oka wydają się słodkie i może nawet infantylne. jeśli bacznie się jednak przyjrzeć niektóre z nich są wręcz przesiąknięte erotyzmem.
poniżej dwa moje ulubione.

dla miłośników gadżetów i pięknych ilustracji nie lada gratka tutaj :)

decobazaar

2010-08-19T07:40:00.000+02:00

tym razem na stronie głównej Decobazaar znalazł się mój pamiętnik :) najpierw długo, długo nic, a potem w dwóch galeriach jednocześnie. bardzo mi miło [tak wiem powtarzam się, ale naprawdę miło mi].

muszkoBroszki

2010-08-17T12:09:00.008+02:00

dzisiaj ma miejsce oficjalna premiera moich nowych dzieci - przedstawiam muszkoBroszki :)
kilka z nich jest już na Decobazaar, reszta czeka grzecznie na sesję zdjęciową. muszę przyznać, że szycie broszek podoba mi się o wiele bardziej niż robienie pamiętników. być może dlatego, że to jakaś zmiana wreszcie. a może po prostu dlatego, że szycie jak to szycie - wycisza i uspokaja...
przy okazji pewna historia. muszkoBroszki wymyśliła tak naprawdę moja babcia. kiedy byłam mała uwielbiałam się nimi bawić. babcia (jak już kiedyś pisałam) była krawcową i ze ścinków aksamitu ze spódnic szyła muszkoBroszki. teraz więc kontynuuję rodzinną tradycję :)

pakamera

2010-08-16T10:34:00.000+02:00

granatowa księga z hortensjami znalazła się na głównej stronie Pakamery. ostatni raz coś mojego gościło tam chyba dwa lata temu. miło mi i dziękuję :)

zdjęcia, zdjęcia...

2010-08-15T10:21:00.002+02:00

nie wiem jak Wy, ale ja ostatnio ciągle coś słyszę o ślubach i zdjęciach :) wszyscy się żenią i wychodzą za mąż, i każdy chce mieć "niesamowicie wyjątkowe zdjęcia najlepsze na świecie..." ale zazwyczaj okazuje się, że zdjęcia są banalne mdłe i nie różnią się niczym od zdjęć wszystkich par które biorą ślub co weekend [lub w środku tygodnia nawet, ponieważ brakuje terminów]. ja już teraz zastanawiam się z przerażeniem kto mi wtedy zrobi sesję :) i tu mała propozycja. bardzo spodobał mi sie pomysł na suknię Panny Młodej i czarne skrzydełka.

zdjęcia pochodzą ze strony OiPfoto, polecam całą galerię i fotografów :)

róż vintage

2010-08-12T02:39:00.001+02:00

nie znalazłam sukienki [jeszcze], ale mam aksamit! jak już wcześniej wspominałam, ostatnio uwielbiam ten kolor. zrobiłam kilka pamiętników dla Pakamery i Decobazaar w tym boskim różu :)

kolorowo kwiatowo ciachowo

2010-07-14T16:06:00.002+02:00

dzisiaj mam wolny dzień. pierwszy od baaardzo długiego czasu. właściwie nie pamiętam od kiedy. postanowiłam spędzić go na tym czego nie robiłam od dawna, a na co w zaistniałych okolicznościach mogę sobie pozwolić - na blogach... oczywiście nie dzień cały! ale tak 2 godzinki :)

pierwsze odkrycie - ciasteczka, prawdopodobnie zwykły biszkopcik domowy przekładany dżemikiem. ale polewa... mmm... więcej na stronie House of Origin

następne - blog Elizy i Weroniki wykonujących przepiękne opaski oraz inne romantyczne dodatki nazwane eliwerami, poza swoimi przepięknymi pracami dziewczyny zamieszczają też sporo inspirujących linków i zdjęć. mi ogromnie się spodobały opaski w kolorze różu vintage. ostatnio w poluję na sukienkę w tym kolorze, jeszcze się nie udało ;) polecam eliwery

buahaha i na dziś linków tyle. resztę zachowam na potem.
jakiś taki okropnie leniwy dzień. pewnie wywołam dziwne reakcje, ale przyznam się do czegoś - nie cierpię lata, upałów, opalania i morza. z niecierpliwością czekam aż to wszystko się skończy. może z wyjątkiem morza :D

pamiętnik z wakacji

2010-07-11T21:36:00.002+02:00

nowa kolekcja pamiętników w soczystych kolorach. malutka nowość w postaci większej liczby stron [do 300] w różnych kolorach. polecam i zapraszam :) pamiętniki dostępne w Pakamerze, Decobazaar i Arsneo.

O wakacyjnych pamiętnikach możecie przeczytać również małą wzmiankę na blogu Pakamery
[Anamarko dziękuję za info :* ]

na walizkach

2010-05-15T23:53:00.005+02:00

dzisiaj miałyśmy przyjemność wziąć udział w sesji zdjęciowej :) było miło. część pierwsza to sesja erotyczna ;) ze strusiem [zdjęcia zostają na dysku], część druga to ujęcia familijne.
Pani Fotograf[ka] - Katarzyna.

[a teraz idę spać].

ostatnie może i nieostre,ale za to najulubieńsze :)

księga z bajkami

2010-05-06T14:26:00.000+02:00

księga, która będzie prezentem dla małej dziewczynki. mama będzie zapisywać w niej wszystkie bajki :)

wiosna... lato?

2010-04-30T20:53:00.002+02:00

jeśli kiedykolwiek mówiłam, że nie lubię mieszkać w Lublinie to tylko dlatego, że nie mieszkałam wtedy na LSMie :) tu jest bosko. jak w lesie. całkiem możliwe, że to dlatego, że jest wiosna. ale w zimie też było cudnie. zjeżdżaliśmy z tych górek na sankach :))
dla tych co nie są z Lublina - to nie są łąki na przedmieściach :) to łąki w samym środku miasta z każdej strony otoczone blokami. taka oaza :) dla mieszkańców Wąwóz.

update: zapomniałam o najważniejszym! są już wyniki pierwszej w życiu rekrutacji i Nadi "dostała się" do przedszkola :D (przedszkole jest trochę na lewo od trawy na ostatnim zdjęciu, poza zdjęciem oczywiście ;P)

kropka vintage boutique

2010-04-21T10:59:00.001+02:00

razem z dwiema "dziewczynami z sąsiedztwa" postanowiłyśmy pozbyć się kilku rzeczy :) dwie z nas to kompletne ciuchlandowe maniaczki więc pewnie nasz mini sklepik z czasem rozwinie się.
serdecznie zapraszamy :)

Alicja Katarzyny Widmańskiej

2010-03-19T18:30:00.003+01:00

ostatnio mnie nie ma zupełnie ani na moim blogu, ani na innych. jakoś tak się składa... większość mojego życia wypełnia teraz Dagny Juel Przybyszewska [główna bohaterka mojej pracy magisterskiej], niebawem dołączy do niej jeszcze Stefcia [główna bohaterka pracy dyplomowej z malarstwa]. i tak sobie razem mieszkamy... dzisiaj postanowiłam oderwać się trochę i szmernąć w sieci. tak troszeczkę. i znalazłam zdjęcia...

najpierw bardzo chciałam pójść na tą wystawę, ale jakoś mi się zapomniało, trochę zabrakło czasu... potem trafiłam na jej bloga, a od tego już tylko jeden klik, żeby dotrzeć do portfolio. bardzo podoba mi się klimat jaki Katarzyna Widmańska potrafi oddać w fotografiach. proces powstawania jej zdjęć jest jak malowanie obrazu - wszystko dokładnie przestudiowane, przemyślane, a przy tym wspaniała gra barw. autorka sama podkreśla, że nie stara się łapać chwili, skupia się na kreowaniu własnego świata. ogrom włożonej pracy daje efekt w postaci przepięknych zdjęć. jeden z nowszych projektów to "Alicja w Krainie Czarów". o wiele lepsza moim zdaniem od tej, którą można obejrzeć w kinach [nie mogę przekonać się do tej aktorki po prostu...]. Burton powinien konsultować się z Widmańską przy realizacji. powstałby o niebo lepszy film :)

Alicja w Krainie Czarów - sesja zdjęciowa from Dawid Woźnica www.byczefilmy.pl on Vimeo.

Dulux 2009

2010-03-05T21:56:00.005+01:00

właśnie się dowiedziałam [z ponad rocznym poślizgiem], że jeden z moich pamiętników znalazł się katalogu Dulux Colour Trends 2009. lepiej późno niż wcale... wszystko dzięki Pani Wiolecie, której bardzo dziękuję za informację :) bez tego pewnie już do śmierci żyłabym w nieświadomości... a tak mała radość na koniec pracowitego dnia.

buźki

update: wyraziłam zgodę na publikację tego zdjęcia :) ale publikacja nie była pewna i myślałam po prostu, że wybrali jakąś inną pracę z Pakamery.

"prawie" robi wielką różnicę

2010-03-03T20:04:00.002+01:00

prawie wiosna... miałam taką wielką nadzieję, że już niedługo bedziemy z Nadi biegać po trawie. nawet jej dzisiaj tłumaczyłam, że na huśtawki idzie się dopiero wtedy kiedy trawka jest zielona i dodałam "jeszcze kilka dni". tymczasem u nas znów śnieg pada.
ale słońce już jest. i to się liczy :) w naszym pokoju bardzo wiosennie, obstawiliśmy się kwiatami, wąchamy i patrzymy. tak wiem, że wszyscy je kolekcjonują i wszędzie ich pełno... no ale nic - przedstawiam mój ulubiony motyw - storczyki na tle najpiękniejszej zielonej ściany na świecie :)

zamiana miejsc

2010-01-09T11:29:00.001+01:00

dzisiaj pierwszy dzień mojej przeprowadzki, więc czas na oficjalne pożegnanie. mieszkałam w Zamościu przez ostatnie cztery miesiące i znów zmieniam miejsce. trochę to męczące... ale cóż począć? :) dzisiaj będę malowała ściany na mój wymarzony jeszcze w dzieciństwie soczysty ciemny zielony i mam nadzieję, że może to mnie uszczęśliwi ;) wszystko wyszło nie tak jak powinno być, ktoś z kim miałam spędzać cały wolny czas w Lublinie właśnie się stamtąd wyprowadza, więc prawdopodobnie znów będziemy same błąkać się z Nadi po placach zabaw... a miało być tak pięknie. żeby zakończyć jakimś radosnym akcentem zamieszczę zdjęcia z ostatniego Karolówkowego spaceru. jak świeci słońce i nie ma błota to ładnie tu nawet.

i bezczelnie upozowane dwa śniegowe krasnale:

przyznaję - z premedytacją dodałam zdjęcia na których prawie nie widać mojej twarzy :]

takie tam... gadactwo o poczatku końca

2010-01-07T11:12:00.002+01:00

postanowiłam sobie, że od Nowego Roku koniec z pamiętnikami - póki nie napiszę tej okropnej pracy magisterskiej i nie namaluję tych jeszcze gorszych obrazów (co do tego, że będą gorsze niż okropne nie mam najmniejszych wątpliwości). czyli przez najbliższe pół roku lub trochę dłużej nawet nie będzie prawie nic o moich "wyrobach" na blogu. chyba, że dam się komuś namówić :) wczoraj skończyłam ostatnią porcję pamiętników jakie miałam zrobić na zaległe zamówienia i koniec. kiedyś tam może wrzucę ich zdjecia. a może nie :)
szwendałam się dzisiaj po jakichś "obcych" blogach z ilustracjami i znalazłam kogoś kto mnie zainteresował. na jego stronie przeczytałam, że artysta pochodzi z Polski "born in Kattowitz/Poland" :) ale mieszka i pracuje w Niemczech. (czy powinnam tu teraz rozwodzić się temat tego jak żyją artyści w Polsce i dlaczego nie żyją, a jak żyją to dlaczego nie tworzą? to chyba jasne...).
Roman Kolonek tworzy głównie ilustracje, animacje i drzeworyty. większość drzeworytów utrzymanych jest w konwencji plakatów propagandowych.

Jao Ruas

2010-01-01T21:31:00.002+01:00

wszystkiego najlepszego w Nowym Roku... ale ja nie o tym chciałam :) tak, wiem powinnam teraz napisać, że życzę, że na pewno będzie lepiej i takie tam... niestety nie uważam, że w jedną noc cokolwiek może się diametralnie odmienić, że TA jedna noc może być momentem zwrotnym tylko dlatego, że to właśnie TA noc. czyli koniec tych wywodów.
piszę głównie po to, żeby podzielić się czymś znalezionym w sieci. kawałeczkiem fascynującego świata, który tworzy jeden człowiek. [zwykle tak bywa - najbardziej fascynujące światy, są dziełem jednego umysłu]. kiedy oglądam takie obrazy odzywa się gdzieś tęsknota za tym, żeby mimo wszystko znaleźć czas, poszperać w pudłach, powyciągać wszystkie pozasychane już pewnie farby i zająć się tym czym kiedyś miałam nadzieję zajmować się całe życie. czasem jeszcze jakieś pomysły krążą mi po w głowie, może coś ze mnie kiedyś będzie...

prawdziwe handmade'owe zabawki

2009-12-30T09:45:00.008+01:00

zabawki które dziecko może zrobić samo, to najlepsze zabawki. czy ktoś się nie zgodzi? rozwijają kreatywność, sprawiają satysfakcję, podwyższają samoocenę i przede wszystkim o wiele lepiej się nimi bawi :) oczywiście nie tylko dzieci lubią bawić się zabawkami (pozdrowienia dla mojej drugiej połówki :* ) i nie tylko dzieciom sprawia radość robienie zabawek. jakby kto chciał "na gotowe" polecam papierowe ludziki, które można zapisać sobie na dysku, wydrukować wyciąć i złożyć. mi oczywiście najbardziej spodobał się ten: